Het Bos

[Disclaimer] Dutch Language / Grammatical Mistakes

(C) Vil Anthony

Although this is a free book, it remains the copyrighted property of the author, and may not be reproduced, copied and distributed for commercial or non-commercial purposes. If you enjoyed this book, please encourage your friends to download their own copy at Smashwords.com, where they can also discover other works by this author. Thank you for your support.

Verhaal

‘Hoe bevrijd ik mezelf ooit uit deze gevangenschap.’ fluistert Vil in zich zelf kijkend naar een stalen poort van wel drie meter hoog. De poort moet al het kwaad weerhouden om het dorp binnen te komen. Vil staat nieuwsgierig te kijken naar wat er achter de poort is, hij vraagt zich wat er buiten zijn dorp afspeelt. Daar fascineert Vil zich dagelijks over, maar ieder keer wanneer Vil het er met zijn moeder over heeft, word ze razend. Van zijn moeder mag hij het niet over die bos hebben, en er zelfs niet over nadenken. Ze zegt dat die bos het bos is van het kwaad. Misschien is het wel een vredig bos denkt Vil, maar zo ziet het er niet uit, eigenlijk. Vil doet voorzichtig de poort van het dorp open en kijkt eventjes achterom om te kijken of niemand hem ziet. Hij loopt het dorp uit en doet de poort zachtjes dicht. Vol verheuging met een grote lach op zijn gezicht loopt hij steeds dieper het bos in. Hoe lekker zonnig het was in het dorp, is het totaal niet in het bos. En Vil begint nu wel te merken dat het steeds kouder en donkerder word naarmate hij verder loopt. Maar hij blijft toch door lopen uit nieuwsgierigheid. Voorzichtig kijkt hij om zich heen en vind het toch niet zo prettig in het bos en begint zich nu af te vragen of het wel een goed idee was om het bos in te gaan.

De wind trekt aan, en Vil moet zijn gezicht bedekken door al de aarde en bladeren die in zijn gezicht waaien. En moet moeite doen om vooruit te komen. ‘Keer terug, jongen!’ huilt de wind. ‘Keer terug!’ Vil schrikt zich rot wanneer hij dat gehuil hoort, hij draait zich dan om terug te keren naar zijn dorp. Maar ziet zijn dorp nergens. En hij weet niet meer van welk kant hij ook al weer op kwam. Vil begint uit wanhoop te rennen en te rennen, en had hij toch maar naar zijn moeder geluisterd. ‘Help!’ huilt Vil terwijl hij hard door rent.

Tot hij terecht komt bij een heel oud vervallen waterfontein. Hij kijkt op een vervreemde manier om zich heen en ziet dan een drie meter lange spook ook om zich heen kijken bij de waterfontein. Wanneer het spook zich om draait en hij Vil ziet begint het spook op een afgrijselijke manier te krijsen. Het spook krijst zo hard dat Vil gaat hurken en zijn handen voor zijn oren moet zetten. Vil probeert zijn oren zo goed mogelijk dicht te houden en begint zijn tanden te knarsen. Uiteindelijk rent het spook hard de andere richting op en neemt het geschreeuw langzaam met zich mee. ‘Vil.’ roept een stem naar Vil. Vil haalt langzaam zijn handen van zijn oren af en kijkt op naar de waterfontein. ‘Mam?’ vraagt Vil. Dan ziet Vil zichzelf als kleine jongen naar zijn moeder lopen. Vil weet nu dat het een herinnering is uit het verleden. Vil ziet zich zelf zijn moeder knuffelen en haar bloemen geven uit hun tuin.

Zijn mondhoeken gaan nu van zelf omhoog. Zijn moeder gaat de bloemen in een vaas zetten, maar dan ziet Vil een mes in de hand van de kleine Vil, achter zijn rug. Vil in het heden begint zijn hoofd nee te schudden. Zijn lippen trillen, zijn ogen worden glazig en knipperen een paar keer per seconden. Zijn moeder draait zich om en de kleine Vil steekt zijn moeder neer met drie messteken. Terwijl Vil schreeuwt en op zijn knieën valt, hoort hij een begrafenis muziekje afspelen en ziet zijn moeder in haar doodskist liggen. ‘Nee!’ schreeuwt Vil. ‘Dit is een leugen! Mijn moeder leeft nog!’ Vil hoort continu het geschreeuw van zijn moeder toen ze werd doodgestoken door de kleine Vil. En bedekt heel snel zijn oren. ‘Laat me met rust!’ schreeuwt Vil. ‘Laat me met rust!’

Hij staat op en rent kei hard weg, ver weg van de waterfontein. Hij rent en rent, zonder om te kijken. En wilt vergeten wat hij heeft gezien, wat hij hoorde en wat hij voelde. Zijn hart bonst nu als een gek, en voelt de adrenaline door zijn aderen stromen. Hij voelt langzaam de tranen over zijn wangen druppelen, hij voelt zoveel verdriet, tot diep in zijn ziel. Hoe kon ik nou mijn moeder doden, denkt Vil. En Vil blijft door rennen totdat hij struikelt over een groot boomwortel en op zijn rechterheup valt. ‘Wie is daar?’ vraagt Vil snikkend terwijl hij heel snel op kijkt. Vil staat op en zijn ogen bewegen trillend van links naar rechts, zijn pupillen zijn op dit moment piepklein en loopt telkens achteruit. ‘Wie zijn jullie!’ schreeuwt Vil. Vil begint om zich heen te slaan. En blijft eventjes buitenadem in gevechtstand om zich heen kijken. En dan springt hij en slaat weer om zich heen. Hij pakt een groot tak en slaat drie keer in de weer en blijft weer even stil staan om op adem te komen. Hij loopt langzaam achteruit met de grote tak in zijn twee handen. En zwaait de tak twee keer om de wezens van hem weg te houden. Hij blijft voorzichtig achteruit lopen en alert om zich heen kijken.

Hij gooit de tak weg en wil er snel vandoor gaan, maar net voordat hij een stap wil zetten, trapt er een reuzen voet voor zijn neus. Vil schreeuwt als een gestoorde gek en valt op de grond. De mond van Vil gaat wagenwijd open en kijkt vol fascinatie naar de reus die hem voorbij loopt. God allemachtig denkt Vil. Maar dan in de verte hoort Vil een aantal reuzen aankomen rennen. Vil springt en duikt op de grond en maakt zich zo klein mogelijk. En wanneer de reuzen Vil naderen, begint de grond te beven, te schudden en te trillen. En het lichaam van Vil gaat met elke beving de lucht in, op en neer, op en neer. Vil schreeuwt door opwinding en angst. Er lijkt geen einde te komen aan de reuzen die hem voorbij rennen. En één van die reuzen die voorbij rennen trapt Vil diep de grond in. En komt in een groot grot terecht, Vil staat op en ziet overal waar hij kijkt spiegels, maar geen spiegelbeeld. ‘Jongen,’ praat een stem in de grot. ‘Wat ben je komen doen in dit bos?’ Vil is verdwaasd en moe en kan nauwelijks op zijn benen staan, een van zijn ogen is halfdicht en de ander staat wagenwijd open. Zijn hoofd hangt scheef en is kortademig. ‘Jongen,’ praat dezelfde stem boos. ‘Hoor je me niet? Wat ben je komen doen in dit bos?’ ‘Wie…’ vraagt Vil schor. ‘Wie ben je, als ik vragen mag?’ ‘Weet je niet hoelang je al in dit bos verdwaald ben?’ vraagt de stem. Vil slikt en valt bijna om, en net voordat hij wil reageren. ‘Kijk maar achter je in de spiegels, jongen!’ praat de stem. Vil draait zich moeizaam en trillend om en schrikt wat hij te zien krijgt. Vil ziet een stokoude man in zijn spiegelbeeld en valt op de grond. En schud zijn hoofd door ongeloof.

‘Verlaat dit bos!’ schreeuwt de stem. ‘Verlaat dit bos!’ Vil staat op en gaat proberen te rennen, maar is door zijn bejaarde lichaam heel langzaam. Hij blijft door rennen, totdat zijn bejaarde lichaam het begeeft en op de grond valt. Vil begint dan uit frustratie zijn longen uit te schreeuwen. ‘Vil!’ roept een stem naar Vil. ‘Vil!’ ‘Mam?’ zegt Vil terwijl hij opkijkt. ‘Vil!’ roept dezelfde stem weer. ‘Vil!’ ‘Mam!’ schreeuwt Vil terwijl hij opstaat en weer begint te lopen. En terwijl hij snel probeert te lopen komt er een heel grote lichtflits de bos in, de richting op van Vil. En Vil weer jong maakt en hij weer heel hard kan rennen. ‘Vil!’ roept de stem weer. ‘Ja,’ schreeuwt Vil. ‘Mam, ik hoor je!’ Terwijl Vil hard door blijft rennen en het stem volgt van zijn moeder, ziet hij zijn dorp en zijn moeder bij de poort staan. ‘Mam!’ schreeuwt Vil. Net wanneer Vil zijn moeder wil knuffelen, pakt ze Vil bij zijn linkeroor en neemt hem mee. ‘Mam!’ kreunt Vil. Zijn moeder trekt Vil hun huis in, en mag voor een heel, heel lange tijd het huis niet meer uit, zodat hij nu pas ziet wat echte gevangenschap inhoud!

Het einde

(C) Vil Anthony

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s